Hep aynı sessizlikle geliyor gece… Hep aynı yalan dolan masalları dinliyorum yine… Hep aynı yüzler, hep aynı sesler peşimde… Anlatamıyorum, inandıramıyorum kendime… Sen benim yarım kalan cümlelerimsin… Hiç söyleyemediğim, söylemediğim...
Sessiz yorgun ağır gözkapaklarım kapanıyor yine… Yine… Yıkık dökük bu şehrin duvarları birer birer üstüme yıkılıyor yine…Yine… Kuş sürüleri terk ederken bu şehri ardında yoksul ve kimsesiz...